2nd solo summer trip in Canada
จะไปไหนคิดไม่นานหรอก จะไปกับใครดีก็ไม่ใช่ปัญหาเช่นกัน
จะพักที่ไหน เที่ยวที่ไหนดี นั่นยิ่งแล้วใหญ่ ไม่ต้องคิดอะไรเลย เที่ยวคนเดียว จะเดิน จะเหิน หรือจะเหาะ ก็ไม่มีใครมาบ่นให้หูชาหรอก
Is it fit on you ?
จะเดินให้สบายต้องซื้อรองเท้าให้พอดี
fit size
fit size
จะเป็นคนหุ่นดีต้องกินอาหารอย่างมีวินัย
good shape
จะเรียนให้สบายใจต้องรู้จักแผลน
have plan
จะใช้ชีวิตให้สุดต้องเลือกที่ใช่ตน
cool life
Life is too short,don't you think so ...
ปิ ด เ ท อ ม ห น้ า ร้อน
Aug,24-29 2015
มีเวลาว่าง 3 อาทิตย์โอกาสทองทั้งที ภารกิจต่อไปแบกเเป้ ฉายเดี่ยวตะลุย Banff
เมืองที่ทุกคนไปแล้วกลับมาพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า AMAZIngหลังจากที่เห็นภาพจากไอแพดรูมเมท
FIRE WORK
หลังจากที่พลาดการดูขบวนพาเหรดวันชาติแคนาดา
เพราะมัวแต่สวาปามอาหารไทยในร้านประจำบนถนน Burrard
ในเมืองแวนคูเวอร์ ชอบปลาราดพริก
ถึงแม้รสชาติจะต่างจากที่ไทยแต่ก็อร่อยถึงขั้นแวะไปแล้วต้องสั่ง
ไปกันแค่ 3 คน สั่งกันอย่างจัดเต็ม
ต้องใส่กล่องหิ้วกลับบ้าน
คืนนี้มีแพลนจะไปดูพลุแถว Canada Place
ดันต้องหิ้วกล่องข้าวที่กินไม่หมดกลับ
หยงหนานเพื่อนชาวจีนแวะซื้อแซนวิชฝั่งตรงข้าม
ไปฝากเพื่อนชายคนสนิทของนาง
ระหว่างต่อแถวรอนั้น แถวยาวมาก
อร่อยมากหรือไร
อยากลองชิมนะตอนนั้น
แต่ช่องว่างระหว่างกระเพาะกับหูรูดไม่เหลือให้ใส่เข้าไปแล้ว
เติมเข้าไปอีกหน่อยออกทางตูดแน่นอนครับ
ขาเราเริ่มก้าวเร็วโดยอัตโนมัติ
เพราะกลัวไปถึงไม่ทันพลุ
จนหยงหนานเตือนให้ชะลอ
รอเพื่อนหน่อยเขาปวดท้องอยู่
ขาฉันมันไปเร็วเองนี่ ฉันเปล่ารีบเลย
แต่ใจฉันไม่ถึงก่อนแล้ว
ในที่สุดพวกเราก็ถึงจุดหมายก่อนพลุจุดเพียง 3 นาที
ได้ใช้เพียงหูฟังเสียง ตู้ม ตู้ม ของพลุ
คนเยอะจนไม่สามารถแทรกตัวเข้าไปได้ ไม่ได้ใช้ตาดูพลุ
แต่ดันหันไปเห็นโรคจิตโชว์กล้วย
เต็มสองตา
โอ้วกล้วย (ฉาบ) !!!
หน้าชาเลยทีเดียว สรุปคืนนั้นแทนที่จะเห็นพลุสวยๆ บนฟ้า
ดันเห็นกล้วยซะเต็มตา
มองไม่เห็นอะไร
ตัดสินใจแยกย้ายกันกลับบ้าน
คนจีนแยกไปกับเพื่อนชายของนาง
ส่วนเพื่อนคนไทยก็ติดรถสปอร์ตหนุ่มจีนอีกคนไปลงสถานีหน้า
เพราะสถานีใกล้ที่ดูพลุเต็มไปด้วยฝูงชน
แต่หารู้ไม่สถานีถัดไปดันปิดทางเข้า
เพื่อนคนไทยจำเป็นต้องเรียกแท็กซี่กลับบ้านแทน
นี่เป็นครั้งแรกที่ต้องกัดฟันเรียกแท็กซี่
สามพันบาทในเวลา 25 นาที
ปกติถ้าแค่บัสกับสกายเทรนก็ไปได้ทั้งเมือง
เลยไม่จำเป็นต้องใช้บริการแท็กซี่
แท็กซี่ที่นี่โทรเรียกได้ ปลอดภัย ไม่ต้องกลัวโดนปล้นจี้หรือข่มขืน แต่ควรกลัวจะจนไปทั้งเดือน ฮ่าๆๆๆ
ปล.เพื่อนกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย
ส่วนเราโทรหารูมเมทชาวญี่ปุ่น
โชคดีที่นางอยู่แถวนี้เลยกลับบ้านพร้อมกัน
ต่อแถวยาวเกือบบล็อคถนน แม้ตอนนี้ถนนจะวุ่นวายขนาดไหนทุกคนก็ยืนต่อแถวรอขึ้นบัสกันอย่างใจเย็น
30 นาทีที่ยืนเบียดกันเป็นปลากะป๋อง
บนบัสสุดท้ายก็ถึงป้ายบ้านเรา
ซูดอากาศเข้าอย่างเต็มปอด
ระหว่างทางเดินเข้าบ้าน
โทรศัพท์เราดังขึ้น
เป็นชื่อของหนุ่มเกย์แม็กซิกัน
โทรมาแล้วคุยไม่รู้เรื่อง
เรายื่นโทรศัพท์ให้ญี่ปุ่น
ก็คุยกับพี่เกย์แม็กซิกันไม่รู้เรื่อง
เราทั้งสองคนเลยฟันธงว่า
เฮียแกคงเมา
บทสนทนาสั้นๆระหว่างทางเดินเข้าบ้าน
เราคุยกันเรื่องไฟถนน วันนี้แปลกแฮะที่ไฟถนนเปิด
พรึบ!ไฟในห้องเราดับแล้ว
ราตรีสวัสดิ์นะทุกคน
One Day TRIP IN CANADA
Behind you is your shadow Just enjoy the day you have
ถึงสภาพอากาศจะไม่เป็นใจ แต่เราก็ต้องไปให้ทันเรือ
รอบ 8 โมงเช้า ฝนตกโปรยๆ เดินไปขึ้นบัสอากาศหนาวเท้านี่แทบจะก้าวไม่ออก แต่ก็พยายามจ้ำจ้าจ้ำ ซ้ายขวาสลับ ซ้ายขวา สลับ ตึกกกกกๆๆ บัสจะออกในอีก 5 นาที